Buharlı Nemlendiricilerde Su Kalitesi: pH, Sertlik, TDS ve İletkenlik, NKT Akademi

Mühendislik Referansı

Bir buharlı nemlendiriciye giren suyun kalitesi; cihazın bakım sıklığını, tankın ve ısıtıcı elemanların ömrünü ve buharın temizliğini doğrudan etkileyen bir mühendislik girdisidir. Tek bir parametre tek başına yeterli bilgi vermez. pH, sertlik, TDS, iletkenlik, alkalinite, klorür ve silika birlikte değerlendirildiğinde besleme suyunun profili ortaya çıkar. Bu rehber yedi parametreyi tanımlar, birimler arasındaki dönüşümleri verir ve bu parametrelerin elektrotlu ve rezistanslı buharlı nemlendiricileri neden farklı etkilediğini açıklar.

7 Parametre, Tek Tablo

pH, sertlik, TDS, iletkenlik, alkalinite, klorür ve silika birlikte değerlendirilir. Tek bir parametre yanıltıcı olabilir.

İletkenlik ve Cihaz Tipi

Elektrotlu cihaz suyun iletkenliğine bağlıdır; bant ürüne göre değişir (Neptronic verisi ≈ 125–1.250 μS/cm). Rezistanslı cihaz RO/DI dahil her suyla çalışır.

Önce Su Analizi

Cihaz seçilmeden önce besleme suyunun analizi istenir. Değerler, üreticinin besleme suyu şartlarıyla karşılaştırılır.

Bu rehber neyi cevaplar? Buharlı nemlendiricide su kalitesi neden cihaz seçiminden önce konuşulmalıdır? Yedi temel parametrenin her biri neyi ölçer ve cihazı hangi mekanizmayla etkiler? °fH, °dH ve mg/L CaCO₃ birbirine nasıl çevrilir; TDS ile iletkenlik arasındaki ilişki nedir? Elektrotlu ve rezistanslı tiplerde bu parametrelerin önemi neden farklıdır? Bir su analiz raporu hangi sırayla okunmalıdır?

Su Kalitesi Neden Kritiktir?

Buharlı nemlendiricide su pasif bir hammadde değildir. Elektrotlu tipte su, elektrik akımının içinden geçtiği iletken ortamdır; bu nedenle suyun iletkenliği cihazın çalışıp çalışmayacağını belirler. Rezistanslı tipte ise akım suyun içinden geçmez; su yalnızca ısıtıcı elemanların ısısıyla kaynar. Burada su kalitesi cihazın çalışmasını değil, kireç birikimini, korozyon riskini ve bakım sıklığını belirler. Bu nedenle "şebeke suyu nasılsa uygundur" varsayımı yerine suyun ölçülmesi gerekir.

Buharlaşmanın temel kuralı değişmez: Su buharlaştığında hava akımına yalnızca H₂O geçer; çözünmüş tuzlar ve mineraller tankta kalır. Örneğin 14 °fH sertlikteki suyun her litresi 140 mg CaCO₃ eşdeğeri sertlik taşır. 50 kg/sa kapasiteli bir nemlendirici 24 saat tam yükte çalıştığında yaklaşık 1.200 L su buharlaştırır ve tanka yaklaşık 168 g CaCO₃ eşdeğeri sertlik girer. Sürekli çalışmada bu, yılda yaklaşık 60 kg eder. Bu miktarın bir kısmı tank yüzeyinde kireç olarak kalır, bir kısmı ise drenajla dışarı atılır. Diğer çözünmüş tuzlar da (sodyum, klorür, sülfat) tankta yoğunlaşır.

Biriken mineraller iki yoldan yönetilir: Ya tank yüzeyinde kalır ve planlı bakımda temizlenir ya da drenaj döngüleriyle tanktaki yoğun su boşaltılarak dışarı atılır. Drenaj, tanktaki tuz yoğunluğunu sınırlar; karşılığında bir miktar su ve ısı kaybı olur. Hangi yolun ağır basacağı suyun bileşimine ve cihazın drenaj ayarlarına bağlıdır.

Doğru sıra (1) Su analizi → (2) Cihaz tipinin seçimi → (3) Ön arıtma gerekip gerekmediğinin kararı. Cihaz su analizi görülmeden seçilirse, sertlik veya iletkenlik varsayılandan farklı çıktığında bakım yükü beklenenden çok daha fazla olabilir ya da elektrotlu bir cihaz kapasitesine ulaşamayabilir.

pH Nedir ve Neyi Etkiler?

pH, suyun asitlik ya da bazlık derecesinin ölçüsüdür ve 0–14 arasında logaritmik bir ölçekle ifade edilir: 25 °C'de pH 7 nötrdür; 7'nin altı asidik, üstü baziktir. Ölçek logaritmik olduğu için bir birimlik fark, hidrojen iyonu derişiminde on katlık farka karşılık gelir. İnsani Tüketim Amaçlı Sular Hakkında Yönetmelik ve AB'nin 2020/2184 sayılı İçme Suyu Direktifi, içme suyu için pH 6,5–9,5 aralığını gösterge değeri olarak verir; şebeke suyu çoğunlukla bu aralıktadır.

pH = −log₁₀[H⁺]

Buharlı Nemlendiricide pH'ın Etkisi

Düşük pH (asidik su): Paslanmaz çelik tankta ve ısıtıcı elemanlarda korozyon eğilimi artar. Klorür de yüksekse çukurcuk (pitting) korozyonu riski büyür.
Nötre yakın pH: Korozyon ve kireç eğilimi dengededir; şebeke suyunun çoğu bu bölgededir.
Yüksek pH (bazik su): Kalsiyum karbonatın çökelme eğilimi artar; tankta kireç birikimi hızlanır.

Kaynayan suda karbondioksit uzaklaştığı için tanktaki suyun pH'ı besleme suyuna göre yükselir. Bu nedenle tanktaki kireç eğilimi, soğuk besleme suyunun analizinden görünenden daha yüksektir.

pH'ın Diğer Parametrelerle İlişkisi

pH, alkalinite ile yakından ilişkilidir. pH, kalsiyum sertliği, alkalinite, TDS ve sıcaklık birlikte kullanılarak Langelier Doygunluk İndeksi (LSI) hesaplanır. LSI pozitifse su kireç çöktürme, negatifse kireci çözme ve korozyon eğilimindedir. LSI sıcaklığa bağlıdır: Soğukken dengede görünen sert bir su, kaynama sıcaklığında belirgin biçimde kireç yapıcı hale gelir. Bu yüzden LSI, buhar tankındaki durumu değil, besleme suyunun eğilimini anlamak için kullanılır.

Su Sertliği Nedir?

Su sertliği, sudaki kalsiyum (Ca²⁺) ve magnezyum (Mg²⁺) iyonlarının toplamıdır ve genellikle CaCO₃ eşdeğeri olarak raporlanır. Türkiye'de en yaygın birim Fransız sertlik derecesidir (°fH, "Fr°" ya da "FS" olarak da yazılır). Laboratuvar raporlarında Alman derecesi (°dH) ve "ppm CaCO₃" de sık görülür. Dönüşümler şöyledir:

1 °fH = 10 mg/L CaCO₃ · 1 °dH = 17,85 mg/L CaCO₃ = 1,78 °fH · 1 gpg = 17,1 mg/L CaCO₃ · ppm CaCO₃ ≈ mg/L CaCO₃

Sınıf (yaklaşık)	°fH	°dH	mg/L CaCO₃	Buharlı nemlendiricide anlamı
Çok yumuşak	0–4	0–2,2	0–40	Yumuşatıcı çıkışı ya da RO/DI suyu. Yumuşatılmış suyun iletkenliği düşmez; RO/DI suyunun iletkenliği ise elektrotlu cihaz için çok düşüktür. Rezistanslı cihaz her ikisiyle de çalışır.
Yumuşak	4–8	2,2–4,5	40–80	Kireç birikimi düşüktür.
Orta sert	8–14	4,5–7,8	80–140	Şebeke suyunda sık görülen bant; bakım aralığı çalışma saatine göre planlanır.
Sert	14–25	7,8–14	140–250	Kireç birikimi belirgindir; bakım daha sık gerekir.
Çok sert	> 25	> 14	> 250	Yumuşatma ya da RO ön arıtması değerlendirilir; üreticinin besleme suyu şartlarına bakılır.

Sınıf sınırları kaynaktan kaynağa farklıdır; tablo yalnızca yön göstermek içindir. Asıl karşılaştırma, seçilen cihazın kullanım kılavuzundaki besleme suyu şartlarıyla yapılır.

Sertliğin Cihaz Üzerindeki Etkisi

Kalsiyum bikarbonat ısıtıldığında karbondioksit kaybederek kalsiyum karbonata (CaCO₃) dönüşür. Kalsiyum karbonatın çözünürlüğü sıcaklık arttıkça azaldığı için kaynayan tankta kireç olarak çöker. Bu "geçici sertlik"tir. Kalsiyum sülfat gibi "kalıcı sertlik" bileşenleri ise tankta yoğunlaştıkça çözünürlük sınırını aşar ve onlar da tortu oluşturur. Aynı miktarda buhar için tanka giren mineral miktarı sertlikle orantılıdır: 28 °fH su, 14 °fH suyun yaklaşık iki katı sertlik yükü getirir. Bakım aralığı ise sertliğin yanında çalışma saatine, kapasiteye ve drenaj ayarına da bağlıdır.

Türkiye'de tek tip "şehir suyu" yoktur Şebeke suyunun sertliği ve iletkenliği şehirden şehre, hatta aynı şehirde kaynaktan kaynağa değişir ve yıl içinde de dalgalanabilir. Bu nedenle genel bölge değerleri yerine, cihazın besleneceği noktadan alınmış güncel bir su analizi kullanılmalıdır.

Sertlik Yumuşatıcıyla Çözülür mü?

Kısmen. Sodyum reçineli iyon değiştirici yumuşatıcı, Ca²⁺ ve Mg²⁺ iyonlarını Na⁺ ile değiştirir. Sertlik büyük ölçüde düşer ve kireç birikimi azalır; ancak toplam çözünmüş tuz miktarı ve iletkenlik belirgin biçimde değişmez. Sodyum tuzları suda çok iyi çözündüğü için kireç yapmaz; tankta yoğunlaşır ve drenajla atılır. Yoğunlaşan sodyum tuzları köpürmeye yol açabildiği için drenaj ve köpük kontrolü önem kazanır. Çözünmüş tuzların büyük bölümünü uzaklaştırmak için RO ya da DI ön arıtması gerekir. Bu sular rezistanslı cihaz için uygundur; ancak iletkenlikleri çok düşük olduğundan elektrotlu cihazda kullanılamaz.

TDS Nedir?

TDS (Total Dissolved Solids / Toplam Çözünmüş Katılar), suda çözünmüş tüm tuzların, minerallerin ve organik maddelerin toplam kütlesidir (mg/L ≈ ppm). Laboratuvarda süzülmüş numunenin buharlaştırılıp kalan kuru kütlesinin tartılmasıyla belirlenir; sahada ise iletkenlikten tahmin edilir. Dönüşüm katsayısı suyun bileşimine göre değişir ve doğal sularda çoğunlukla 0,5 ile 0,7 arasındadır:

TDS (mg/L) ≈ İletkenlik (μS/cm, 25 °C) × 0,5–0,7

Örneğin 500 μS/cm iletkenlikteki suyun TDS değeri yaklaşık 250–350 mg/L'dir; 0,65 katsayısıyla yaklaşık 325 mg/L bulunur. Katsayı bir tahmindir; kesin değer için laboratuvar ölçümü gerekir.

TDS İçin Başvuru Değerleri

RO/DI suyu: TDS genellikle birkaç ile birkaç on mg/L arasındadır. Rezistanslı cihaz için uygundur; elektrotlu cihazın çalışması için iletkenlik yetersizdir.
Şebeke suyu: Kaynağa göre geniş bir aralıkta değişir. Türk mevzuatında TDS için ayrı bir sınır yoktur; İnsani Tüketim Amaçlı Sular Hakkında Yönetmelik iletkenlik için 2.500 μS/cm (20 °C) gösterge değeri verir.
DSÖ (WHO): TDS için sağlık temelli bir kılavuz değer belirlemez; yaklaşık 600 mg/L'nin altındaki suların tadını genellikle iyi, 1.000 mg/L'nin üzerindekileri giderek daha az içilebilir kabul eder.
Yüksek TDS: Tankta daha fazla tuz yoğunlaşır, daha sık drenaj gerekir ve bakım aralığı kısalır. RO ön arıtması, cihaz üreticisinin besleme suyu şartlarına ve uygulamanın buhar temizliği beklentisine göre değerlendirilir.

TDS Yüksekliğinin Sonuçları

Yüksek TDS'li suda iki etki öne çıkar: (1) Tank yükü artar: Tanka giren çözünmüş katı miktarı, biriken tortu ve gereken drenaj miktarıyla doğrudan ilişkilidir. (2) Su damlacığı sürüklenmesi riski artar: Kaynama ile oluşan buharın kendisi mineral taşımaz; ancak tankta köpük oluşursa ya da su seviyesi fazla yükselirse buharla birlikte mineralli su damlacıkları da taşınabilir. Bu risk, tanktaki tuz yoğunluğu arttıkça büyür ve iyi bir drenaj ve köpük kontrolüyle sınırlanır.

Hijyenik tesisler İlaç temiz odası, ameliyathane ve laboratuvar gibi tesislerde buharın temizliği önemli olduğundan rezistanslı nemlendiricinin RO ya da DI suyla beslenmesi sık tercih edilir. Hangi su kalitesinin gerekli olduğunu projenin şartnamesi ve tesisin hijyen gereksinimleri belirler; tek bir TDS sınırı genel kural olarak verilemez.

Elektriksel İletkenlik Nedir?

Elektriksel iletkenlik, suyun elektrik akımını iletme yeteneğidir ve μS/cm birimiyle ifade edilir. Suda çözünmüş iyonlar arttıkça iletkenlik de artar. İletkenlik sıcaklıkla her derece için yaklaşık %2 değiştiği için ölçümler 25 °C'ye (Türk yönetmeliğinde 20 °C'ye) göre düzeltilerek raporlanır. Saf suyun iletkenliği 25 °C'de yaklaşık 0,055 μS/cm'dir. RO suyu, membranın çözünmüş tuzların büyük bölümünü tutması sayesinde tipik olarak birkaç ile birkaç on μS/cm arasındadır; şebeke suları ise genellikle birkaç yüz μS/cm ile bin μS/cm'nin üzeri arasında değişir.

İletkenlik ve Elektrotlu Nemlendirici

Elektrotlu nemlendiricide elektrik akımı elektrotlar arasındaki suyun içinden geçer ve suyu bu yolla ısıtır. Bu nedenle iletkenlik, cihazın kapasitesine ulaşabilmesi için bir ön koşuldur. Uygun bant ürüne ve üreticiye göre değişir; Neptronic'in elektrotlu ve rezistanslı nemlendiricileri karşılaştıran raporunda bu bant yaklaşık 125–1.250 μS/cm olarak verilir.

Bandın altında (RO/DI suyu dahil): Su yeterli akımı taşıyamaz; cihaz kapasitesine ulaşamaz ya da hiç buhar üretemez.
Bandın üstünde: Akım çok kolay geçer; sık drenaj, köpürme ve elektrot yüzeyinde hızlı birikim görülür.

Rezistanslı nemlendiricide ise iletkenlik bir çalışma şartı değildir. Akım suyun içinden değil, ısıtıcı elemanların içinden geçer; su yalnızca ısıyı alır. Bu nedenle rezistanslı cihaz RO ve DI suyu dahil her su tipiyle buhar üretir. Suyun iletkenliği burada yalnızca dolaylı bir gösterge olarak önemlidir: Çözünmüş tuz arttıkça tankta biriken tortu ve gereken drenaj artar.

Mevsimsel değişim Aynı şebeke kaynağının iletkenliği ve sertliği yıl içinde değişebilir. Tek bir ölçüm bu değişimi göstermez; mümkünse farklı mevsimlerde alınmış analizler karşılaştırılmalı ve cihaz, ölçülen en elverişsiz değerlere göre değerlendirilmelidir.

Alkalinite, Klorür ve Silika

Alkalinite

Alkalinite, suyun asidi nötralleştirme (tamponlama) kapasitesidir ve bikarbonat (HCO₃⁻), karbonat (CO₃²⁻) ve hidroksit (OH⁻) iyonlarından kaynaklanır; mg/L CaCO₃ olarak raporlanır. Şebeke suyunda alkalinitenin büyük bölümü bikarbonattır. Bikarbonat kaynama sırasında karbonata dönüştüğü için, yüksek alkalinite kalsiyum varlığında kireç oluşumunu hızlandırır ve yoğunlaşan tankta köpürme eğilimini artırabilir.

Klorür

Klorür (Cl⁻), paslanmaz çelik yüzeyindeki koruyucu oksit tabakasını yerel olarak bozabilen bir iyondur. Bu nedenle tankta ve ısıtıcı elemanlarda çukurcuk (pitting) korozyonu, yüksek sıcaklık ve gerilim altında ise gerilmeli korozyon çatlağı riski oluşturur. Risk; klorür derişimi, pH ve sıcaklıkla birlikte artar. Kaynayan tankta klorür buharla gitmediği için besleme suyundakinden daha yüksek derişime ulaşır; drenaj döngüleri bu yoğunlaşmayı sınırlar.

İnsani Tüketim Amaçlı Sular Hakkında Yönetmelik ve AB'nin 2020/2184 sayılı Direktifi klorür için 250 mg/L gösterge değeri verir. DSÖ bu konuda sağlık temelli bir değer koymaz; 200–300 mg/L üzerindeki klorürün suya tat verebileceğini belirtir. Nemlendirici için izin verilen klorür düzeyi, cihaz üreticisinin besleme suyu şartlarından kontrol edilmelidir.

Silika

Silika (çözünmüş SiO₂, mg/L), kayaç ve topraktaki minerallerin çözünmesiyle suya geçer. Buhar tankında yoğunlaştıkça yüzeylerde sert, camsı bir tortu oluşturabilir. Bu tortu yaygın kireç çözücü asitlerle zor çözülür ve çoğu zaman mekanik temizlik gerektirir. RO membranları çözünmüş silikanın büyük bölümünü tutar. Silika değeri yüksek çıkan sularda ön arıtma kararı, cihaz üreticisinin besleme suyu şartlarına göre verilir.

Şekil 1: Buhar Nemlendirme İçin 7 Temel Su Parametresi

Şekil 1, Buhar nemlendirme için yedi temel su parametresi, neyi ölçtükleri ve cihazı nasıl etkiledikleri. Okuma sırası: önce kullanılacak su ve iletkenlik (cihaz tipi), sonra sertlik, TDS, alkalinite ve silika (ön arıtma), son olarak pH ve klorür (korozyon eğilimi). Sınır değerler cihaz üreticisinin besleme suyu şartlarından alınır.

Elektrotlu Nemlendiricilerde Su Kalitesi

Elektrotlu tipte su, elektrik devresinin bir parçasıdır; bu nedenle su kalitesi cihazın çalışmasını doğrudan etkiler. Suyun iletkenliği, buhar üretiminin ön koşuludur. Sertlik ve çözünmüş tuzlar, buharın üretildiği silindirde birikerek elektrot yüzeyini kaplar; silindir bu birikim nedeniyle belirli aralıklarla değiştirilir.

Pratik sonuçlar:

Düşük iletkenlik (RO/DI suyu): Su yeterli akımı taşıyamaz; cihaz kapasitesine ulaşamaz ya da çalışmaz.
Yüksek sertlik: Silindirde birikim hızlanır, silindir değişim aralığı kısalır.
Yüksek iletkenlik ve TDS: Daha sık drenaj gerekir; köpürme eğilimi artar.
Mevsimsel iletkenlik değişimi: Akım ve dolayısıyla buhar üretimi su kalitesiyle birlikte değişir; cihazın kontrolü bunu drenaj ve su seviyesi ayarıyla dengelemeye çalışır.

Elektrotlu cihazın "su penceresi" Elektrotlu cihazlar, üreticinin tanımladığı bir iletkenlik bandı içinde çalışmak üzere tasarlanır (Neptronic raporuna göre yaklaşık 125–1.250 μS/cm). Bu bandın dışındaki sularda cihaz ya kapasitesine ulaşamaz ya da sık drenaj ve hızlı birikimle çalışır. RO/DI suyu bu bandın çok altında kaldığı için elektrotlu cihazla kullanılamaz.

Rezistanslı Nemlendiricilerde Su Kalitesi

Rezistanslı tipte su elektrik devresinin parçası değildir. Elektrik akımı, paslanmaz çelik buhar tankının içindeki ısıtıcı elemanlardan geçer ve su yalnızca bu elemanların ısısını alarak kaynar. Bu yapısal fark, su kalitesinin etkisini iki başlıkta toplar:

Cihazın çalışması: Suyun iletkenliğine bağlı değildir. Cihaz RO ve DI suyu dahil her su tipiyle buhar üretir.
Bakım sıklığı: Su kalitesine bağlıdır. Sertlik ve TDS, tankta biriken tortu miktarını ve temizlik aralığını; klorür ve pH korozyon eğilimini; drenaj ayarı ise tanktaki tuz yoğunluğunu belirler.

Pratik sonuçlar:

RO/DI suyu: Çözünmüş tuzların büyük bölümü uzaklaştırıldığından tankta çok az tortu birikir, drenaj ihtiyacı azalır ve bakım aralığı uzar. Hijyenik uygulamalarda bu nedenle sık tercih edilir.
Yumuşatılmış su: Kireç birikimi azalır; ancak çözünmüş sodyum tuzları tankta yoğunlaşır ve drenajla atılması gerekir. Köpük kontrolü önem kazanır.
Şebeke suyu: Cihaz normal şekilde çalışır; tank temizliği aralığı sertliğe, çalışma saatine ve kapasiteye göre planlanır.
Sert ya da yüksek TDS'li su: Cihaz yine çalışır, ancak tank temizliği sıklaşır. Bu durumda yumuşatma ya da RO ön arıtması, bakım yükünü azaltmak için değerlendirilir.

Neptronic SKE4

Rezistanslı Buharlı Nemlendirici, Su İletkenliğinden Bağımsız

5–120 kg/sa (50 Hz), paslanmaz çelik buhar tankı, rezistanslı ısıtıcı elemanlar, RO/DI dahil her su tipiyle çalışır, AFEC köpük kontrolü, BACnet/Modbus.

Ürünü İncele →

Şekil 2: Su Kalitesinin Elektrotlu ve Rezistanslı Tiplere Etkisi

Şekil 2, Dört temel su parametresinin (iletkenlik, sertlik, TDS, klorür) elektrotlu ve rezistanslı tiplerdeki etkisi. Rezistanslı tipte iletkenlik bir çalışma şartı değildir; diğer parametreler bakım sıklığını ve drenaj ihtiyacını belirler.

Su Analizi Nasıl Okunmalı?

Akredite bir laboratuvardan alınan su analiz raporunda çok sayıda parametre bulunur. Buharlı nemlendirici seçimi için yedi temel parametre ve birkaç tamamlayıcı parametre şu sırayla okunabilir. Her adımda değerler, seçilecek cihazın kullanım kılavuzundaki besleme suyu şartlarıyla karşılaştırılır.

Birinci Adım: Cihaz Tipi

İletkenlik (μS/cm): Bu değer yalnızca elektrotlu cihaz için bir çalışma şartıdır. Su, üreticinin bandının (Neptronic raporuna göre ≈ 125–1.250 μS/cm) dışındaysa ya da tesiste RO/DI suyu kullanılacaksa elektrotlu tip uygun değildir. Rezistanslı tip için iletkenlik bir çalışma şartı değildir.
Kullanılacak su: Şebeke, yumuşatılmış ya da RO/DI suyunun hangisinin kullanılacağı, cihaz tipini ve bakım planını birlikte belirler.

İkinci Adım: Ön Arıtma Gereği

Sertlik (°fH ya da mg/L CaCO₃): Tankta biriken kireç miktarını ve temizlik aralığını belirler. Yüksekse yumuşatma ya da RO değerlendirilir.
TDS ve alkalinite: Gereken drenaj miktarını ve köpürme eğilimini etkiler.
Silika (mg/L SiO₂): Yüksek silika zor temizlenen camsı tortu oluşturur; RO ile büyük bölümü uzaklaştırılabilir.

Üçüncü Adım: Korozyon Eğilimi

pH: Düşük pH korozyon, yüksek pH kireç eğilimini artırır. İçme suyu için yönetmelik aralığı 6,5–9,5'tir.
Klorür (mg/L): Paslanmaz çelikte çukurcuk korozyonu riskini belirler. Değer, cihaz üreticisinin şartıyla karşılaştırılır; tanktaki yoğunlaşma drenajla sınırlanır.

Tamamlayıcı Parametreler

Sülfat (SO₄²⁻): Kalsiyumla birlikte yoğunlaştığında kalsiyum sülfat (alçı) tortusu oluşturabilir. Yönetmelikteki gösterge değeri 250 mg/L'dir.
Demir (Fe) ve mangan (Mn): Kuyu sularında sık görülür; renkli tortu ve birikim yapar. Yönetmelikteki gösterge değerleri demir için 200 μg/L, mangan için 50 μg/L'dir.
Mikrobiyolojik parametreler: Buharlı nemlendiricide su kaynatıldığı için buhar mikrobiyolojik açıdan güvenlidir; ancak su hattı, depolar ve ön arıtma ekipmanı hijyenik tesislerde ayrıca değerlendirilir.

Analiz tek bir anın fotoğrafıdır Bir su analiz raporu yalnızca numunenin alındığı anın değerlerini gösterir. Şebeke suyu mevsime ve kaynağa göre değişebildiği için, mümkünse farklı zamanlarda alınmış analizler karşılaştırılmalı ve seçim ortalama değere göre değil, en elverişsiz değere göre yapılmalıdır.

Su Analizi ile Cihaz Seçimi

Nem Kontrol Teknolojileri, Neptronic'in Türkiye yetkili distribütörü olarak cihaz tedariki, cihaz seçimi desteği ve teknik servis/yedek parça hizmeti verir. Buharlı nemlendirici seçiminde müşteriden besleme suyunun güncel bir analizini isteriz. Analizin akredite bir laboratuvarda; pH, sertlik, iletkenlik, TDS, alkalinite, klorür ve silika değerlerini kapsayacak şekilde yaptırılmasını öneririz. Değerler, Neptronic'in besleme suyu şartlarıyla birlikte değerlendirilir ve uygun cihaz ile gerekirse yumuşatma ya da RO ön arıtması ihtiyacı belirtilir. Ön arıtma sisteminin tasarımı ve kurulumu, su arıtma alanında uzman firmalar tarafından yapılır.

Su kalitesinin belirsiz olduğu, mevsime göre değiştiği ya da tesiste RO/DI suyu bulunduğu durumlarda rezistanslı Neptronic SKE4 öne çıkar; çünkü çalışması suyun iletkenliğine bağlı değildir. Su kalitesi bu tipte yalnızca bakım sıklığını etkiler. Tesiste kazan buharı varsa buhardan buhara çalışan SKS4 değerlendirilebilir. Yüksek basınçlı atomizasyon (SKH) gibi adyabatik sistemlerde ise nozulların kireçlenmemesi için RO ya da DI suyu önerilir.

Buharlı nemlendiricide su kalitesi tek bir parametre üzerinden okunamaz. pH, sertlik, TDS, iletkenlik, alkalinite, klorür ve silika birlikte değerlendirildiğinde besleme suyunun profili ortaya çıkar. Bu profil; cihaz tipini, ön arıtma ihtiyacını ve bakım planını belirler.

Elektrotlu tipte su elektrik devresinin parçası olduğu için iletkenlik bir çalışma şartıdır ve RO/DI suyu kullanılamaz. Rezistanslı tipte ise akım ısıtıcı elemanlardan geçer; cihaz RO ve DI suyu dahil her suyla çalışır ve su kalitesi yalnızca bakım sıklığını etkiler. Bu nedenle su kalitesi belirsiz ya da değişken olan tesislerde ve RO/DI suyu kullanılan hijyenik uygulamalarda rezistanslı nemlendirici (Neptronic SKE4) güvenli bir seçimdir.

Tesisinizin su analiziyle birlikte bize ulaşırsanız, değerleri Neptronic'in besleme suyu şartlarıyla karşılaştırır ve kapasite ihtiyacınıza uygun SKE4, SKS4 ya da SKH modelinin seçiminde destek veririz.